Wanneer de hemel helder is en de maan, koningin van de nacht, haar zoete zilveren licht over de aarde spreidt, verlaten de pareloesters de zeebodem en stijgen naar de oppervlakte. Jaar na jaar hebben ze flinterdunne laagjes parelmoer aangemaakt om een prachtige, volgroeide parels te creëren. Het is tijd om ze los te laten.

Zacht wiegend drijven de oesters op de golven en in het zilveren maanlicht openen ze zich en laten de parels gaan. Als tranen van de zee worden ze meegenomen op de golven en één voor één liefdevol op het strand geworpen.

‘s Ochtends heel vroeg, nog voor de zon haar glimlach laat zien, snellen beeldschone engeltjes naar het strand om vliegensvlug de volgroeide, volmaakte parels te verzamelen, ze te koesteren in de rokken van hun zijden jurken om er de mooiste sieraden mee te maken.